الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
626
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
1843 - پيشامدهاى روزگار 1844 - مهلت به پايان رسيد 1845 - شمشيرها را بلند كرد آماده جنگ شدند 1846 - بينش خود را بر شمشير قرار دادند اشاره به اين كه : مردم را بسوى هدف خود دعوت كردند 1847 - صاحبان اسرار - وسائل مكر و خدعه 1848 - شدت 1849 - مضطرب شدند 1850 - آنچه موجب ناراحتى و فرار مىشود 1851 - مكرهايش 1852 - زمانى كه مردم از شرائع الهى دور افتاده بودند 1853 - جمع بائقة بلا 1854 - غبار و عشوه . پرداختن به كارهاى بدون آگاهى 1855 - آغاز آن 1856 - جمع سلمه سنگ سخت 1857 - گنديده 1858 - از هم جدا مىشوند 1859 - پر اضطراب 1860 - شكننده 1861 - ظهور آن 1862 - يكديگر را گاز مىگيرند 1863 - گروهى از گوره خران 1864 - فروكش مىكند 1865 - مىكوبد 1866 - حلقهاى كه در لجام اسب قرار دارد 1867 - آنها را خرد مىكند 1868 - سينهاش 1869 - جمع واحد 1870 - خون تازه 1871 - نشانههاى دين را از بين مىبرد 1872 - زيركان 1873 - ناپاكان - اشرار 1874 - مهدور الدم 1875 - فريب مىدهند 1876 - آنچه نصب مىشود تا مورد توجه قرار گيرد 1877 - جمع « لعقه » مقدارى كه قاشق بر مىدارد 1878 - شما را مىبيند 1879 - حواس او را لمس نمىكند 1880 - خستگى